lees intro

Het wijngebied Loire strekt zich uit over een enorme afstand. Er komt Loire wijn uit veel verschillende Franse provincies. De bekendste Loire wijnen zijn Sancerre en Pouilly Fumé. Van Côte Roannaise en Coteaux du Loir heeft bijna niemand gehoord. Terwijl Chinon, Savenièrres, Muscadet en Saumur wel weer belletjes doen rinkelen bij wijnliefhebbers. Wij hebben meerdere Loire wijnen in het assortiment. Natuurlijk Sauvignon, chenin, en cabernet franc maar ook een exoot als pinot d'aunis. Trouwens, ook pinot noir en gamay zijn vertegenwoordigd.Kijk maar even hieronder.

Resultaat 1–16 van de 22 resultaten wordt getoond

Domaine de Montgilet, Grolleau 2018

Van de gelijknamige, beperkt aangeplante Loire-druif die in eerste instantie ruikt naar Gamay, maar in de mond toch heel duidelijk het Loire terroir vertegenwoordigd. Die wijn met dat heerlijk lichte alcoholpercentage waar Beaujolais vroeger zo beroemd om was: 11,5%. Die bijna doorschijnende rode wijn die door zijn frivole karakter past bij van alles en nog wat. Die Grolleau dus, die pretentieloze, eigenwijze ‘vin de soif’. Waar de crème de la crime van de hoofdstedelijke horeca van verzuchtte: “Hè, wat lekker en bovenal weer eens wat anders dan de gebruikelijke proefflessen en wat een toffe prijs.”

Domaine de Montbenoit, Coteaux du Giennois pinot noir 2015

Dat we bij De Smaakimporteur van pinot noir houden zal u niet zijn ontgaan. Het is zonder meer de meest voorkomende druif in ons assortiment. En we vrezen met grote vreze,dat het einde nog lang niet in zicht is. Deze Coteaux du Giennois is zonder meer de eenvoudigste van het stel. De wijnboer heeft een klein percentage gamay toegevoegd. Een verstandig besluit, dat maakt de wijn nog meer glou-glou. Trouwens, dit is een zogenaamde non-interventie wijn. De wijnboer heeft alleen bij de botteling een beetje sulfiet toegevoegd. Je zou het dus ook een vin nature kunnen noemen.

Domaine de Bel Air, Bourgueil, Jour de Soif 2018

Cabernet franc, dat is een lastige jongen onder de druiven. Je houdt er wel of je houdt er niet van. Daar kan geen tekst iets aan veranderen. Sinds 2014 werken we met Domaine de Bel Air. Het domaine maakt vijf verschillende cuveés. Wij hebben de twee uitersten: de wijn voor alledag die na botteling meteen op dronk is en blijft, de Jour de Soif en de andere kant van het spectrum, de Clos Nouveau van een zogenaamde Monopole wijngaard. Dat is wijn waar je geduld voor moet hebben. De wijn voor alledag heeft ook een alledaagse prijs. En de Monopole, die is aanzienlijk duurder. Maar we beloven u: als u de wijn laat rijpen, krijgt u zo’n beetje het mooiste dat er op Cabernet Franc gebied te koop is. Maar begin om te beginnen maar eens met de Jour de Soif.

Domaine de Montbenoit, Coteaux du Giennois, sauvignon blanc 2017

We noemen dit ook wel Petit Sancerre. Dat is in zekere zin een verkooptruc, maar er zit een kern van waarheid in. De vigneron maakt ook Sancerre. En de appellatie Giennois ligt niet al te ver van Sancerre. Hun Sancerre wijnen zijn lekker, maar ook een beetje braaf. Ietsje teveel zoals het hoort. Bij de Giennois wijnen zijn ze meer hun eigen gang gegaan. Ze zijn spontaner en spannender. De witte is een pure, stuivende Sauvignon. Lekker strak in het pak.  En natuurlijk ook fiks voordeliger dan de voornamere broer uit Sancerre.

Pascal Janvier, Coteaux du Loir wit 2017

Coteaux du Loir is wellicht nóg onbekender dan Jasnières. Toch maakt Pascal Janvier ook hier schitterende wijn van de chenin druif. In essentie heeft de wijn een soortgelijke magie als de Jasnières (hoe kan het ook anders, de vigneron is dezelfde). Dat wil zeggen een neus/mond ervaring die vrij haaks op elkaar staat. Ruik je aan de wijn dan denk je weliswaar meteen Loire, maar dan meer de stuivende, frisse Loire. Proef je de wijn dan heb je mondvol fruit. Zeer expressief om maar eens een ingewikkeld woord te gebruiken. Coteaux du Loir wit is zeer zeldzaam. Ook bij ons. Op=op.

Pascal Janvier, Jasnières Silex 2017

Dezelfde wijnboer, dezelfde chenin druif die zich op dezelfde wijze zo weelderig geeft. Maar dan ook nog eens een keer silex. Silex verwijst naar het terroir. Silex is een heel harde natuursteen die we als vuursteen kennen. Silex is een kwarts gesteente en bevindt zich tussen de lagen mergel. Dat geeft een heel eigen smaak aan de wijn. Normaliter is een silex veel en veel duurder, maar bij Pascal Janvier valt dat mee, dus bij ons ook.

Domaine des Terres d’Ocre, Saint Pourçain, Instant T blanc 2016

De ene wijnstreek is de andere niet. In de Bourgogne zijn ze bijvoorbeeld nogal eenkennig met hun druiven. In de Loire daarentegen zijn ze veel ruimdenkender. Natuurlijk daar ook overheersende druiven. Cabernet franc, chenin en sauvignon. Maar we treffen er ook gamay aan. En chardonnay, en cot en zo nog een heel batterij exoten. Deze wijn, de Saint Pourçain is gemaakt van 65% chardonnay druiven en 35% tressalier. Ja precies, tressalier. Nooit van gehoord toch? Levert een wijn op de je nauwelijks in een hokje kunt plaatsen. Behalve in het hokje: gruwelijk lekker. Maar toch even: een mond vol en toch fraaie zuren.

Matthieu Cosme, Vouvray, Fines Bulles Brut

Wie Matthieu Cosme in het wild tegenkomt, is geneigd een straatje om te lopen. Hij ziet er een beetje angstaanjagend uit met dat grote, robuuste lijf en die immense nek van hem. Tot hij een microfoon pakt en prachtig gaat zingen. En tot hij wijn gaat maken. Dan verandert de rugbyer in een romanticus die subtiele, vrolijke wijn maakt. Zoals deze Vouvray bubbel van de chenin druif. Een bubbel met een doordrinkfactor van 1.8 op de schaal van Bukowski. Nog een paar feiten: biodynamisch, handgeplukt, middeloude stokken, 100% chenin, kalk en silexbodem. Santé

Domaine de la Cotelleraie, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, La Croisée 2017

Gerard Vallee is behalve begenadigd vigneron ook één van de drie oprichters van Vini Be Good. Een wat bedenkelijke naam voor een geweldig bedrijf. Via Vini Be Good hebben we in één keer toegang tot een aantal van de beste wijnboeren van Frankrijk. Waaronder Gerald Vallée zelf. Uit zijn gamma kozen we La Croisée 2015. Een soepele, toegankelijke Cabernet Franc uit Saint-Nicolas-de-Bourgueil. Niet meteen de populairste Loire wijn, maar probeer deze maar eens. Wij zullen u complimenteren met uw keuze.

Matthieu Cosme, Vouvray sec, Les Promenards 2017

Er doen merkwaardige misvattingen de ronde. Zo zouden alleen aardige mensen goede wijn kunnen maken. Zo zouden alleen propere mensen zuivere wijnen kunnen maken. En zo zouden wijnen op hun makers lijken. We hebben het in al deze gevallen over simplificaties en  wensen die de vader van de gedachten zijn. Neem nou de ronduit slanke, strakke, loepzuivere  Vouvraywijnen van Matthieu Cosme. Zelf even groot als breed. Je zou niet verwachten dat zo’n masculine beer zulke wijn kan maken. Vouvray op z’n mooist. Zeker als u de wijn een paar jaar weg durft te leggen en er na een jaar of zes, zeven een zachte zurenrevolte heeft plaatsgevonden. De zuren maken plaats voor rondeur en de wijn openbaart de diepgang van het Vouvray terroir. Kopen. Wegleggen. En hopen dat Trump niet herkozen wordt.

Château de Parnay, Saumur Blanc, Chemin des Murs 2017

Wij zijn latente zoekers. Kent u dat? Dat je eigenlijk helemaal niet op zoek bent naar iets. Tot je ergens tegenaan loopt en dat je dan tegen elkaar zegt: dit hadden we nu altijd al willen hebben. Zo verging het ons met deze witte Saumur van Chateau de Parnay. Natuurlijk. Er was goed gezelschap. Het eten was voortreffelijk. De bediening bovenmaats. Maar ook toen we de proefflessen thuisgestuurd kregen, bleef de euforie. Want zo’n Chenin Blanc hadden we nog niet in het assortiment. Zo’n lekkere ronde, wat vettige wijn die door zijn mooie zuren zo heerlijk overeind en drinkbaar blijft. We hebben vrij veel Chenins in ons assortiment, maar dit is dan toch de allemansvriend onder de exoten.

Les Mains Rouges, Chinon, Serial Drinker 2016

September 2016. Dezelfde proeverij in hetzelfde Parijs. Een soortgelijke fles als de Clos Guillot maar dan met een roze lakzegel. Lijkt dezelfde wijn, maar is het niet. Wat is het verschil, want het is ook gruwelijk lekker. Bleek het de vin de soif te zijn. Ook Chinon, ook zacht, soepel en 100% vin nature. Maar van net iets minder mooi gelegen wijngaarden. Kost dat vroegen we? Dat valt dan wel weer mee. Doe ook maar de hele voorraad. Niet dat dat zoveel was, maar het klinkt stoer.

 

Domaine du Bel Air, Bourgueil, Marsaules 2014

We hadden al de instap wijn Le Jour de Soif en de twee grote wijnen van het wijnhuis Domaine du Bel Air, Grand Mont en Clos Nouveau. Dit jaar hebben we ook de tussencuvée besteld: Les Marsaules. Zodat u nu naar hartenlust kunt kiezen.

Domaine Fabrice Gasnier, Le Coteau de Sonnay 2016

Die ochtend is er in Parijs een proeverij met alleen maar geweldige wijnboeren. (Hij ) “He kijk …., witte Chinon. Ook nog bio-gecertificeerd. En een afschuwelijk etiket, dat moet lekker zijn. Kom laten we gaan proeven.” (Zij) “Ja, maar laten we het daar bij houden, we hebben al een witte Chinon en het spul is onbekend en kneiterduur.” (Hij) “Eerst maar even proeven…” (Zij) “Wow …wat is dit… jeetje… heeft u nog wat te koop voor de Nederlandse liefhebber?… Ah mooi doe dan maar wat u nog heeft graag.”(Hij).”En dan zeg jij zeker…” (Zij) “Precies. Als we het niet verkopen, drinken we het zelf wel op. Dit is toch de allerlekkerste Chenin die je ooit geproefd hebt?” (Hij) “Nou, ik vind die Mains Rouges ook wel lekker. En die Saumur van de Heemskinderen… maar inderdaad.”

Les Mains Rouges, Chinon blanc 2016

Witte Chinon? Dat is wel heel erg exotisch inderdaad. We proefden het één keer eerder en toen was het ook al zo lekker. Maar die vigneron stopte er mee.  Ja, er kwam wel iemand anders de wijngaarden bewerken, maar dat hebben we maar even op z’n beloop gelaten. Maar we wisten wel : als de kans zich nog een keer voor zou doen, dan zouden we toeslaan. Waarvan akte. En ook nog eens van die gruwelijk goede wijnboer Fabrice Gendrot. Onlangs zei een goede vriend van ons, ook importeur en de hele wijnwereld al een keer of drie helemaal doorgeproefd, dat dit de allerlekkerste witte was die hij ooit had geproefd. Nu is overdrijven ook een vak, maar mensenhemeltjelief wat is dit lekker. Druif: Chenin. Geen toevoegingen, behalve de hand van god misschien. Wel aan de prijs. Ja dat vonden wij ook. Tot we het proefden. Met iets te vergelijken? Eeh…. nee

Les Mains Rouges, Chinon, Le Clos Guillot 2015

September 2016. We waren op een proeverij in Parijs. We kenden vrij veel van de wijnen. Maar hé, wat is dat? Ziet er uit als een wijn waar ze meer aandacht aan het etiket hebben besteed, dan aan de wijn. Toch maar even proberen. Vooroordelen zijn er om te slechten. Goed dat we dat deden zeg, de lekkerste Chinon ooit geproefd. Zacht, zuiver, rond en ook nog eens 100% Vin nature. Niks van dat harde groene dat Cabernet Franc soms kan hebben. Bourgogne niveau, net zoals de Clos Nouveau uit Bourgueil. Kost dat vroegen we. Ja, daar waren we al bang voor, maar doet u toch maar de hele voorraad. Mensenlief wat is dit lekker.