Loire

De ene wijnboer is de andere niet. Maar deze Pascal Janvier is wel een heel bijzondere snuiter. Wilde helemaal geen wijnboer worden, maar toen het er door familie omstandigheden toch van kwam, moest het ook maar meteen goed. Zijn wijn is altijd heerlijk, maar om de zoveel jaar zit er een uitschieter bij zoals deze. Druif: chenin blanc. Methode van wijnmaken: Lutte Raisonnée.

In 2022 was dit de verrassing van het jaar, deze witte Nouveau van Tue-Boeuf. In 2023 hetzelfde liedje. In 2024 liep de wijnmaker tegen de randjes van natuurwijn maken aan en had de wijn soms last van ‘graisse’. Voor 2025 garandeerde de wijnmaker ons dat het niveau van 22 en 23 weer was behaald.  Soms zouden we willen dat Tue-Boeuf alle wijnen zo vroeg bottelde.

Wat voor de Jasnières geldt, gaat natuurlijk ook op voor de Silex van de bijzondere snuiter. Het verschil tussen beide wijnen zit hem in de grond waarop de druiven groeien. Bij Jasnières is dat klei en leisteen. Bij de Silex is daar ook vuursteen bij. Dat maakt de wijn wat voller, krachtiger. Nee vuriger dat gaan we niet zeggen, dat is meer iets voor Thèrese de Boer. Wel is het zo dat Silex nog beter oudert dan Jasnières. Makkelijk 20 jaar.

De ene wijnstreek is de andere niet. In de Bourgogne zijn ze bijvoorbeeld nogal eenkennig met hun druiven. In de Loire daarentegen zijn ze veel ruimdenkender. Natuurlijk daar ook overheersende druiven. Cabernet franc, chenin en sauvignon. Maar we treffen er ook gamay aan. En chardonnay, en cot en zo nog een heel batterij exoten. Deze wijn, de Saint Pourçain is gemaakt van 65% chardonnay druiven en 35% tressalier. Ja precies, tressalier. Nooit van gehoord toch? Levert een wijn op de je nauwelijks in een hokje kunt plaatsen. Behalve in het hokje ‘bijzonder lekker.’

Als je soms proeft met wat voor een gemak sommige wijnmakers lekkere natuurwijn maken, kan je niets anders dan medelijden hebben met de rest van de ploeteraars. Zoals Michael Jordan kon basketballen, zo maken sommige wijnmakers wijn. Domaine Les Grandes Vignes is zo’n Michael Jordan. Al hun wijnen zijn voltreffers, maar begin met de P’tit Vaillant. Dan weet je hoe de rest is. Een blend van groslot en cabernet franc van diverse jaren. Een blend van geluk en zaligheid.

In Sancerre zijn de jonge wijnmakers al net zo brutaal als in Chablis. Ze vragen er uitzinnige bedragen voor hun wijnen, in de wetenschap dat de naam Sancerre garant staat voor succes. Ons niet gezien. Ja  natuurlijk willen we graag betalen voor bijzondere terroirs, maar voor tout court Sancerre, graag ook een tout court prijs. En dat is gelukkig gelukt. Probeer de Sancerre van Hippolyte Reverdy en laat ons weten of u het ermee eens bent. Nu al de vondst van het jaar zei een bevriend sommelier op 6 januari 2025. Hij doelde natuurlijk op de prijs/kwaliteit verhouding. Kermit Lynch had dat meer dan 40 jaar geleden al door. Maar wij zijn soms langzaam van begrip.

Dit was de wijn van de familie Vaillant waar wij voor het eerst kennis meemaakten. We wisten meteen, zulke direct drinkbare cabernet franc is er niet veel. Ja, bij Les Mains Rouges in Chinon, maar die importeren we al. Deze moest en zou erbij. En dat kwam-ie. Eerst bij De Wijnvriend, onze andere firma, maar nu ook bij De Smaakimporteur. Natuurlijk ook ongefilterd en zonder zwaveltoevoeging. Werkelijk iedereen die dit proeft, wil nog een glas en daarna een Rabelais hoeveelheid.

Toen onze vriend Zachary nog als sommelier bij sterrenrestaurant Gaia werkte, kwamen we aan de praat over de wijnen van Domaine du Bel Air. Zijn favoriet, naast Clos Nouveau natuurlijk, was de Vingt Lieux Dits (‘Twintig plaatsen gebeld’, volgens google translate, maar het zal vast iets anders betekenen). Die kenden wij toen nog niet omdat we hem nooit aangeboden kregen. Dit keer was het net zo, tot Zachary zijn allocatie aan ons ter beschikking stelde. De druiven van deze cuvée komen van meerdere percelen, waarschijnlijk 20. De wijn heeft minder lang gerijpt dan de hogere cuvées en is de de ideale kennismaker met het assortiment van Bel Air.