lees intro

Beaujolais wordt vaak geassocieerd met het dunne bocht dat primeur of nouveau heet. Kwestie van eigen schuld dikke bult. Daar hebben ze het in de Beaujolais zelf naar gemaakt. Wij hebben niet de illusie dat we daar heel snel verandering in brengen. Wel willen we u graag attenderen op het heerlijke spul van de gamay druif dat er óók vandaan komt. Misschien wel de lekkerste wijn die er is, zonder meer de vrolijkste. Als we die ene wijn moeten kiezen voor dat onbewoonde eiland, dan wordt het zonder twijfel Beaujolais. Zuiver, eerlijk, frivool. Wijn voor elk seizoen.

Resultaat 1–16 van de 35 resultaten wordt getoond

Georges Descombes – Beaujolais Gigi 2018/2019

Jaren geleden heette de ‘gewone’ Beaujolais van Georges Descombes ‘Insoulable’.  Niet teut van te worden, zeg maar. Diezelfde wijn heet nu cuvée Gigi, genoemd naar de vrouw van Georges, Ghislaine. Ook leuk, maar, nou ja, toch minder.  Gelukkig is de inhoud als vanouds. Klassieke Beaujolais, klassieke natuurwijn. Dorstig makend, goesting veroorzakend. Niet teut van te worden, zeg maar.

 

Château Cambon, Beaujolais rouge 2020

“Hét voorbeeld van een gulzig lekkere, soepele bistrotwijn, en het natuurlijke krijg je er gratis extra bij”, schreef het gedegen Franse wijnblad ‘Le Rouge et le Blanc’. We kunnen er dan ook kort over zijn: dit is Beaujolais zoals je hem wilt. Een vriendenwijn, sap, fruit, fluweel, soepel, rond en zuiver. En van Marie Lapierre. Ook populair in onze hoofdstad trouwens.

Château Cambon, Beaujolais la Cuvée du Chat 2020

Als we het goed hebben begrepen is Chateau Cambon eigendom van de families Lapierre en Chanudet. De Chanudets hebben net zoals Lapierre een eigen domaine waar uitstekende Beaujolais cru’s worden gemaakt. Bij domaine Cambon is er ook een cuvee die gemaakt wordt door Chanudet. Dat is,  u had al zo’n vermoeden, Le Chat. Waar de Cambon een tikje wild kan zijn, daar is de Le Chat meer een wijn uit één stuk. Wat preciezer zou je kunnen zeggen. En daarom ook ietsje duurder.

Placeholder

Lapierre, Beaujolais 2021

Het is natuurlijk altijd fijn als een wijnboer van enige statuur, met prijzen van statuur, ook een goedkopere wijn gaat maken. Dat gebeurt meestal met druiven van jonge stokken die niet per se van eigen wijngaarden komen. Maar je hebt natuurlijk wel de hand van de meester en de voorwaarden die de wijnmaker aan de opvoeding van de druiven stelt.  En dan krijg je dus dit: een Petit Lapierre zullen we maar zeggen. Wel héél lekker.

Cyril Alonso, Les vignes de notre voisin 2020

Als je dan toch een keer een wijn op etiket moet kopen, doe dan deze van Cyril Alonso. Zonder meer onze favoriet op etikettengebied. Gelukkig zit er ook nog wat lekkers in deze ‘de wijnstokken van onze buren’. Gamay, maar niet zomaar gamay. Het betreft hier stokken uit 1890 die luisteren naar de naam: Gamay Riparia Bush. De wijnmaker geeft er als smaak en geurimpressies viooltjes, pioen, zoethout bij. Nou hij zal het wel weten nietwaar.

Jean Foillard, Classique 2020

De Morgon cuvée classique is een ‘kleine’ Côte du Py.

De Classique biedt héél veel wijn voor uw geld.

 

Descombes, Beaujolais Blanc 2019

Witte Beaujolais kom je relatief weinig tegen. En wat je dan tegenkomt is meestal niet veel potages. Zowel ten noorden als ten zuiden van Beaujolais wordt betere Chardonnay gemaakt. Maar er zijn uitzonderingen. Ja die voelde u aankomen. U mag de witte Beaujolais van George Descombes gerust zien als een meer dan uitstekend alternatief voor veel duurdere Bourgognes  De wijn is stevig en vol en heeft het bekende Bourgogne Botertje. Ook de aroma’s van bloemen, peer, citrus, abrikoos en venkel zullen u bekend voorkomen.  Zeer goede prijskwal.

Guy Breton, Morgon 2021

Ons nieuwe wijndrinken startte destijds met de Morgon van Lapierre. Dat wijn ook zo kon smaken, we waren meteen om. En velen met ons. Maar er bleken nog meer van die geniale snuiters rond te lopen daar in de Beaujolais. Max Breton van Domaine Guy Breton was er één van. En hij heeft destijds heel goed opgelet bij zijn leermeester Lapierre. De Morgon van Breton: All-time- favorite in ons assortiment. Alleen nu even op. Gelukkig maakt hij nog tal van andere cuvees.

Cyrile Alonso, Tzun vin que pot sola 2020

Volstrekte abacadabra voor ons die Tzun Vin que pot sola. En niet alleen voor ons ook Google translate weet er geen raad mee. Ja in het Oezbeeks kom je een min of meerder heldere begrijpelijke zin, maar dat zal vast niet de bedoeling zijn geweest van Cyril Alonso. We zullen het hem eens vragen bij ons volgende bezoek. Overigens ook de druiven zijn van een bijzonder soort. In deze abacadabrawijn zit namelijk: Muscat Panse,  Marsanne blanche en Gamay geoffray. Ja ja. Wel weer verdraaid lekker spul trouwens.

Guy Breton, Chiroubles 2019

In 2017 had Guy Breton een ronduit matige oogst in Morgon. Dermate matig dat hij besloot om in Chiroubles – waar de oogst wat beter was-  druiven te kopen. Nu moet je altijd een beetje opletten als er met gekochte druiven wordt gewerkt, maar het resultaat is werkelijk verbluffend. Dit is Beaujolais zoals hij 25 jaar geleden smaakte. Zo fruitig, puur natuur en dorstopwekkend, hadden we het allang niet meer geproefd. Dat wilden we natuurlijk in grote hoeveelheden kopen.  Eerst lukte dat niet, maar pas konden we toch nog een mooi partijtje kopen. Sla toe!

Guy Breton, Régnié 2021

Een relatief buitenbeentje in de wijnen van Breton, de Régnié, dat is een andere cru in de Beaujolais. Andere cru, stoerder en aardser dan de lichtvoetiger Morgon maar ook op en top gamay. Wij hebben een vriend – niet de eerste de beste- die dit misschien wel de allerlekkerste wijn van Breton vindt. Hij zou zomaar eens gelijk kunnen hebben. Als we een winkel zouden hebben, zou het een absolute omfietswijn zijn. Dan maar geen omfietswijn, een winkel daar ga je alleen maar van drinken.

Lapierre, Morgon 2021

Het origineel van domaine Lapierre: de Morgon, cru du Beaujolais. ‘Lekker’ is een begrip dat hier tekort schiet, deze wijn is meeslepend. Niet door zijn opgeblazenheid maar door zijn eenvoud. Zoals heel goede prestaties er vaak uitzien of het totaal geen moeite kost. Een echte wijnliefhebber móet dit hebben geproefd, het is de apotheose van de gamay druif. Elegant, subtiel, energiek en fijn geweven.

 

Guy Breton, Morgon vieilles vignes, 2019

De meest populaire wijn van Guy Breton. Hier staat tout le monde dus voor in de rij. En terecht. Wat een heerlijk drinkgenot levert het ontkurken van zo’n licht gekoelde fles op. En oei, wat is de fles snel leeg. Uiteraard is ook deze wijn ongefilterd, onbespoten en ongechapitaliseerd. Tel daarbij op dat de stokken al ruim tachtig jaar oud zijn en u snapt waarom ze zeggen dat dit wijn is, die je opnieuw wijn leert proeven.

Cyril Alonso, Chants Vibratoires 2019 -oranje

Weer zo’n waanzinnige wijn van Cyril Alonso, van chardonnay van zijn conservatoire des vignes anciennes, met 5 maanden schilinweking in Dolia, aardewerk amforen. Verdraaid interessante en lekkere wijn, met een klassieke chardonnay impressie, en na enige tijd ontwikkelt zich  een geur van muskus en daarna een hint muskaat. Droog, sappig, wuft, rijk. Een prachtig en gevoelig lied, inderdaad.

Cyril Alonso, Nez de Clown 2021

Cyril Alonso is de wijnboer van de ‘Conservatoire des Vignes Anciennes’ in de Beaujolais.  Daar staan vooral zeldzame druivensoorten: onbekende oude klonen, zeer oude stokken en bedreigde inheemse soorten. Van maagdelijke grond, zonder chemie. Hij maakt er onder andere Nez de Clown van 80% Pinot Noir  en 20% Chardonnay Muscat.  Directe persing, fermentatie in terra cotta vaten van 500 liter. Lachwekkend lekker.

 

Descombes – Brouilly vieilles vignes 2019

Van Brouilly, de meest zuidelijke cru in de Beaujolais, wordt gezegd dat’ het de meest typische Beaujolais is: zeer fruitig, gul, elegant en ook wat body. Niet de Bourgogne-inslag van de noordelijke cru’s en niet de Rhône-inslag van sommige anderen.’ Ze kunnen ons wat met die boekenwijsheid. Dit is misschien wel de allerlekkerste Beaujolais die we momenteel in huis hebben. Maar de concurrentie is groot met klinkende namen als Breton, Foillard en Lapierre.