Beaujolais

Jeemig, wat moeten we daar nu weer over schrijven? Over deze ongecompliceerde Vin de France? Dat-ie gemaakt is van de gamay druif? U had niet anders verwacht toch? Dat het jonge stokken betreft? Dat ligt ook nogal voor de hand. Dat het een wijn met een hoge doordrinkfactor is? Dat geldt eigenlijk voor alle wijnen van het domaine. Dat het een typische Lapierre wijn is, kijk nu komen we ergens. De hand van de meester (en de meesteres) werken duidelijk door in deze instap Lapierre. Laten we zeggen: een doordeweekse Lapierre.

Witte Beaujolais kom je relatief weinig tegen. En wat je dan tegenkomt is meestal niet veel potages. Zowel ten noorden als ten zuiden van Beaujolais wordt betere Chardonnay gemaakt. Maar er zijn uitzonderingen. Ja die voelde u aankomen. U mag de witte Beaujolais van George Descombes gerust zien als een meer dan uitstekend alternatief voor veel duurdere Bourgognes  De wijn is stevig en vol en heeft het bekende Bourgogne Botertje. Ook de aroma’s van bloemen, peer, citrus, abrikoos en venkel zullen u bekend voorkomen.  Zeer goede prijskwal.

Dit is dan wel de ‘instapmorgon’van Foillard, maar daarmee doen we de wijn toch een beetje tekort. Er zijn zelfs periodes dat wij alleen deze Beaujolais willen, meestal is dat in en na de zomer. Op de een of andere manier is de Morgon Classique dan op z’n best. Het klopt dat deze wijn recentelijk niet te verkrijgen was, maar dat is nu veranderd. Door er uw voordeel mee.

Van Brouilly, de meest zuidelijke cru in de Beaujolais, wordt gezegd dat het; ‘de meest typische Beaujolais is: zeer fruitig, gul, elegant en ook wat body. Niet de Bourgogne-inslag van de noordelijke cru’s en niet de Rhône-inslag van sommige anderen.’ Ze kunnen ons wat met die boekenwijsheid. Dit is misschien wel de allerlekkerste Beaujolais die we momenteel in huis hebben. Maar de concurrentie is groot met klinkende namen als Breton, Foillard en Lapierre.

Wij zijn een beetje Beaujolaisfiel zoals u vast wel heeft opgemerkt. Toen wij een lekkere Moulin a Vent aan het assortiment konden toevoegen, twijfelden we geen moment. Maar zelden proefden we een echt lekkere wijn uit deze cru, maar Keke Descombes slaagde er wel in. Een kleine drie weken maceratie, daarna 8 maanden opvoeden op oud hout en klaar was Keke. Heerlijk dat wij anno 2025 de 2022 konden kopen. Die bewaarjaren heeft u vast in de pocket.

Saint Amour. Die misten we nog in eeuwige queeste naar cru-compleetheid. Op de laatste Bien Boire en Beaujolais proefden we er twee. Ze deden niet voor elkaar onder. Maar aangezien we al met Georges Descombes werken, was de keus snel gemaakt. Wij omschrijven de stijl van Georges altijd als een beetje romig, vol. In vergelijking met de wijnen van Breton bijvoorbeeld, die zijn slanker, lichter van stijl. De Amsterdamse horeca lust er wel pap van. Binnenkort ook in uw favoriete restaurant. Of -beter- bij u thuis natuurlijk.

Jean Foillard is vooral bekend van Morgon Côte du Py, omdat die wijngaard bekend staat als de beste van Morgon, en misschien wel van de hele Beaujolais. Maar Jean heeft nog een paar andere wijngaarden, waar zijn vakmanschap natuurlijk net zo van pas komt. De oudste hiervan is Corcelette. Met name omdat Jean ook hier een fantastische wijn maakt, is ook die wijngaard enorm in reputatie gestegen. Geweldige terroir: ligging zuid-oost, bodem van kalksteen en klei met graniet en mangaan, hoogte rond 350 meter, stokken ca. 75 jaar oud. Alles ideaal eigenlijk. Vergeleken met de Côte du Py  is de Corcelette eigenlijk meer een echte Beaujolais: zachter, ronder, subtieler, delicater.

Pierre Olivier Garcia is een wijnmaker uit Nuits Saint Georges. Dat heeft net zoveel met Beaujolais te maken als John Lennon met Bert Keijzer. Toch maakt hij ook Beaujolais. En die heeft natuurlijk de signatuur van zijn Bourgogne wijnen. Als u met zijn stijl wilt kennismaken, zonder meteen al te diep in de buidel te willen tasten, begin dan met deze meesterlijke Brouilly.