Beaujolais wordt vaak geassocieerd met het dunne bocht dat primeur of nouveau heet. Kwestie van eigen schuld dikke bult. Daar hebben ze het in de Beaujolais zelf naar gemaakt. Wij hebben niet de illusie dat we daar heel snel verandering in brengen. Wel willen we u graag attenderen op het heerlijke spul van de gamay druif dat er óók vandaan komt. Misschien wel de lekkerste wijn die er is, zonder meer de vrolijkste. Als we die ene wijn moeten kiezen voor dat onbewoonde eiland, dan wordt het zonder twijfel Beaujolais. Zuiver, eerlijk, frivool. Wijn voor elk seizoen.
Resultaat 17–24 van de 24 resultaten wordt getoondGesorteerd op prijs: laag naar hoog
Het origineel van domaine Lapierre: de Morgon, cru du Beaujolais. Maar dan in het ideale vrienden-feest formaat, de MAGNUM. ‘Lekker’ is een begrip dat hier tekort schiet, deze wijn is meeslepend. Niet door zijn opgeblazenheid maar door zijn eenvoud. Zoals heel goede prestaties er vaak uitzien of het totaal geen moeite kost. Een echte wijnliefhebber móet dit hebben geproefd, het is de apotheose van de gamay druif. Elegant, subtiel, energiek en fijn geweven.
Ze doen overal wel aan vieilles vignes, oude stokken, maar in Beaujolais komt het vaker voor dan in bijvoorbeeld de Loire. Daar zie je het maar zelden op etiketten staan. Wijn van oude stokken geeft betere, intensere wijn. De stokken zitten dieper in de grond en moeten harder werken om aan hun voeding te komen. Vieilles vignes is bedoeld als kwaliteitsaanduiding, alleen wordt er wel eens de hand gelicht met hoe oud de stokken zijn: deze zijn bijna 90 jaar oud. En dat proef je hoor. Nogal.
.
Lees wat we elders over deze wijn schrijven en vermenigvuldig dat met twee.
Foillard is vooral bekend als maker van Morgon. Zijn Côte du Py heeft inmiddels een zekere cultstatus bereikt. Voor mensen die slecht tegen status kunnen- wij bijvoorbeeld- is dat weleens een doorn in het oog. De Morgon Corcelette van Foillard is namelijk net zo lekker. En toen er nog Morgon Eponyme in de portfolio zat, was dat onze absolute favoriet onder de Morgons. Maar zijn beste wijn, dat is toch echt de Fleurie. Dat vind lang niet iedereen. Simpelweg omdat mensen niet eens van het bestaan ervan weten. Bestel maar één zo’n magnum dan begrijpt u wat we bedoelen.
Toen Marcel Lapierre overleed namen zijn beide kinderen het domaine over. Dat zijn Matthieu en Camille. Deze cuvée draagt de naam van laatstgenoemde. Het zijn druiven van wat algemeen wordt gezien als de beste grond in Beaujolais, de Côte de Py. Die ze bij Lapierre de Roche de Py noemen. Whats in a name? De druiven in de Roche de Py zijn 50-75 jaar oud en worden 10 maanden opgevoed in barriques van Prieure Roch. De Prieure Roch? Inderdaad, die. Ook van de magnums zijn bescheiden hoeveelheden. Dus ook hier graag bescheiden bestellen.
Hij hield zich altijd een beetje op de vlakte in het (social,-)media gedoe rondom de wijnen van ‘De bende van vier’; de wijnmakers die de natuurwijnbeweging in gang zette. Hoefde niet per se een rockstar winemaker te zijn, terwijl hij nou net de enige is die er echt als een rockstar uitziet. Enfin, geen fratsen dat gedoe. Wij durven te zeggen dat zijn wijnen en die van Descombes momenteel de beste zijn. Maar we weten natuurlijk niet wat ze daar bij Instagram van vinden. Zijn Petit Max kan in ieder geval op alle fronten wedijveren met de beroemde Cote de Py’s.
De Cuvée Marcel Lapierre wordt alleen in bijzonder goede jaren gemaakt. Waaruit u kunt concluderen dat 2025 een uitzonderlijk goed jaar was. De druiven die voor deze cuvée gebruikt worden groeien op de Côte de Py, door de Lapierretjes Roche de Py genoemd en in de Douby wijngaard, vlakbij Fleurie. Mag u meteen weer vergeten. Als u een Beaujolais zou willen laten ouderen, dan deze. Bij ons lukt dat meestal niet.
Het origineel van domaine Lapierre: de Morgon Nature, cru du Beaujolais. Maar dan in het ideale grote-vrienden-feest formaat, de JEROBOAM (inhoud: 3 liter = 4 flessen). ‘Lekker’ is een begrip dat hier tekort schiet, deze wijn is meeslepend. Niet door zijn opgeblazenheid maar door zijn eenvoud. Zoals heel goede prestaties er vaak uitzien of het totaal geen moeite kost. Een echte wijnliefhebber móet dit hebben geproefd, het is de apotheose van de gamay druif. Elegant, subtiel, energiek en fijn geweven.