lees intro

Côtes du Rhône. Er waren tijden dat het de meest gedronken wijn in Nederland was. Tegenwoordig vind je het spul lang niet meer in elke supermarkt. En dat is misschien maar goed ook, want erg lekker was dat doorzichtige brouwsel niet. Anno nu is Rhône een wijn voor de vrai amateur. Er wordt schitterende wijn gemaakt. Zowel in het noorden als in het zuiden. Om het middengedeelte, wat grotendeels Saint Joseph is, niet te vergeten. De Smaakimporteur heeft uit de noordelijke Rhône grote wijnen (o.a. Condrieu, Cornas en Côte Rôtie) Uit de zuidelijke Rhône voeren we wijn uit Nimes, Vacqueryas, St. Peray en zo nog een en anders. We hebben vrij veel Rhone, voor Bourgognedrinkers.

Toont alle 8 resultaten

Domaine Duseigneur, IGP Vaucluse, Minha Terra 2015

Wij zijn heel erg van de vin nature. Maar dan wel van wijnboeren die wijn kunnen maken in plaats van leuke namen en grappige etiketten bedenken. Vin Nature moet je niet zoeken bij ongeschoren, rokende stinkerds, maar bij ervaren wijnmakers die- dankzij sommige van die onervaren pipo’s-  hebben bedacht dat Vin Nature echt wel een serieus idee is. Welnu, de Minha Terra is zo’n wijn: 100% vin nature maar sterk. Heel erg geslaagd. We zijn trots op de boer. En op deze natuurwijn. Geweldig.

Domaine Gramenon, La Sagesse 2016 en 2017

Op de dozen van Gramenon staat ‘Al 40 jaar wijn in vrijheid.’ Dat slaat vast op van alles en nog wat. Maar in ieder geval op de appellatieregels die de wijnmakers aan hun laars lappen. Of ze daar nu wel of niet gelijk in hebben: hun wijn wordt er geen druppel minder goed van. Sterker, Gramenon is het beste zuidelijke Rhône huis dat wij kennen. Om kennis te maken met Gramenon lijkt La Sagesse de beste keus. Niet de goedkoopste. Niet de duurste Gramenon. Niet de oudste. Niet de jongste stokken: 50-70 jaar oud. La Sagesse is, zoals de meeste Gramenon wijn, gemaakt van 100% grenache. Met La Sagesse- zit je eigenlijk middenin het Gramenon gamma. Uiteraard: biologisch, biodynamisch, alleen zwavel als het jaar er om vraagt. Wordt desondanks makkelijk tien jaar oud.

Domaine Gramenon, La Papesse 2016 en 2017.

Als je geen Châteauneuf mag heten, maar wel een wijn van dergelijk kaliber maakt, moet je creatief omgaan met je namen. La Papesse is een flink trapje hoger op de Gramenon ladder. La Papesse betekent  de Paus en dat is het ook, een pauselijke wijn. Whatever that ook may be. Druiven: 100% grenache, van de beste velden met stokken die 60 jaar of ouder zijn. La Papesse pas na een jaar of drie na botteling openmaken, zegt de wijnboer. Dus nu kopen en wegleggen. Uw geduld zal beloond worden. Natuurlijk ook bio, alleen zwavel als nodig etcetera.

Domaine Gramenon, La Mémé 2017

Ze zijn en beetje goed gek daar bij Gramenon. Zelfspot. De draak met de dingen steken. Houden wij ook van. La mémé betekent ‘De Oma.’ En dat slaat natuurlijk op de oudste stokken waar ze mee werken. 120 jaar en ouder. Wij vinden La mémé het allerlekkerste wat Gramenon te bieden heeft, hoewel ze zelfs nog een hogere wijn maken. Maar aub leg het een paar jaar weg. Het wordt wat ééntonig: ook la mémé is 100% grenache, handgeplukt-zoals alles- biologisch, biodynamisch, zwavel alleen indien nodig. En al die andere zaken die wijn zo mooi en onvergetelijk maken. We hebben ook een paar magnums. Voor de liefhebber.

Domaine Duseigneur, Châteauneuf-du-Pape, Catarina rouge 2016

We waren weer eens een keer in Parijs. Daar aten we bij een restaurant waar de uitbater sans gene op de gevel had gezet: sommelier du monde 1994 of daaromtrent. Dan ben je natuurlijk een eikel, maar aan de andere kant nodigt je dat wel uit om eens te gaan koekeloeren of de sommelier du monde inderdaad nog leeft en wellicht wat lekkers onder de kurk heeft. Nou nondeju, dat geven we niet graag toe, maar dat had-ie. En hij serveerde het zelf. Château Yvonne uit de Loire in rood en wit. Lekker hoor. En daarna een glaasje verrassing van de zaak: Châteauneuf du Pape, Catarina Rouge 2016. Heeft even geduurd maar is nu ook in Nederland die 99,9% grenache Châteauneuf.

Domaine Jacques Leménicier, Cornas 2014

Syrah verbouwen ze op veel plaatsen in de wereld. Onder verschillende namen. Maar werkelijk nergens geeft de druif zoveel expressie als in de Noordelijke Rhône. En dan met name in Côte Rôtie en Cornas. Althans, dat vinden wij dan hè, dat moet u wel altijd onthouden dat bijna alles wat u hier leest subjectief is. Vaak is syrah een mengdruif die je samen met mourvèdre en grenache aantreft. Je komt hem zelden in z’n eentje tegen. Maar in Cornas wel. En als je dan de goede boer aan het werk zet, krijg je Cornas als die van Jacques Leménicier. Prachtige, op ‘z’n fruit gemaakte’ Cornas. Dus niks hinderlijke tannines, niks irritante houtsmaken, maar soepele godendrank. Onverdraaglijk lekker.

Julien Pilon, Condrieu Lone 2015

Je hebt altijd wel ergens ‘a new kid on the block’. In de (Noordelijke) Rhône is dat ongetwijfeld Julien Pilon. Tijdens een grote overzichtsproeverij in Ampuis stond het rijendik rond zijn standje. Hij kon z’n wijn wel 6 keer verkopen, zo leek het. Nu zijn mensen natuurlijk kuddedieren en lopen ze altijd achter het nieuwste aan, maar het was er niet voor niets zo druk. Pilon maakt van alles – ook schitterende St. Peray bijvoorbeeld- maar wij wilden toch vooral zijn Condrieu in het assortiment. En zowaar, dat is mede dankzij Rhône Value Wines, gelukt.

Domaine Duseigneur, Châteauneuf-du-Pape, Le Songe de Catherine 2016 magnum