Côtes du Rhône. Er waren tijden dat het de meest gedronken wijn in Nederland was. Tegenwoordig vind je het spul lang niet meer in elke supermarkt. En dat is misschien maar goed ook, want erg lekker was dat doorzichtige brouwsel niet. Anno nu is Rhône een wijn voor de vrai amateur. Er wordt schitterende wijn gemaakt. Zowel in het noorden als in het zuiden. Om het middengedeelte, wat grotendeels Saint Joseph is, niet te vergeten. De Smaakimporteur heeft uit de noordelijke Rhône grote wijnen (o.a. Condrieu, Cornas en Côte Rôtie) Uit de zuidelijke Rhône voeren we wijn uit St. Peray en van Gramenon en zo nog een en ander. We hebben vrij veel Rhône, voor Bourgognedrinkers.
Resultaat 1–16 van de 44 resultaten wordt getoond
Terug van weggeweest in het assortiment van voorheen De Wijnvriend. Dé Marcillac onder de Marcillac’s. Die van Domaine du Cros. Jaargang 2021, dus nog relatief jong voor deze oerwijn, maar absoluut al zeer drinkbaar. Als u een beetje geduld heeft, wordt dit werkelijk geweldig. Helaas,geduld is niet alleen een schone zaak, het is ook niet meer zo modern. Welke druif ook alweer? Fer Servadou. Weet u het zeker? Jawel, 100%.
Merlot daar haalden wij vroeger onze nez voor op. Tot we proefden wat Jerome Jouret er mee maakt. L’ Accroche Coeur (hartendief) is gemaakt van merlot (70%) en syrah. Naast hartendief verwijst het ook naar ‘a grosse coeur’, ruimhartig. Dat kun je wel zeggen ja, want dit is een gulle, volle wijn, met toch een fijne elegantie zoals alle wijnen van Jouret. Veel kleur, veel fruit, veel energie. Verpakt in een heerlijk en zwoel romig jasje. Vraagt om een maaltijd.
‘Van Jerome Jouret en van 100% grenache. Met een wulpse geur van rood fruit, kruiden, specerijen. Soyeus, brede smaak, fris, levendig en energiek, met zachte tannines. Een aards verleider.’ Zo schreef de vroegere eigenaar van de wijnvriend op zijn website. En gelijk heeft-ie. Wij voegen er graag aan toe dat Jouret een welhaast 20ste eeuws prijsbeleid voert.
Eén en al fluweel, deze fijngeweven, elegante wijn van Jerome Jouret. Zwoel, helder fruit, compact, gefocused en in den beginnen soms een tikje gesloten. Maar, zoals de naam al zegt, beetje bij beetje komt hij los tot er een heuse wijnvriend op tafel blijkt te staan. Van carignan en alicante, zéér op het fruit. En zonder sulfiet. Ja, dat is dan weer jammer.
Van sauvignon met wat viognier, bedoeld voor mensen die een hekel hebben aan deze druivensoorten. Zo kan het dus ook, wat heerlijk zeg! Rijp, rijk en vol, droog met toch een tikkie molligheid. Wilde bloemen, zwevend lekker, je gaat je heerlijk licht voelen. Maar de smaak is ook vol en stevig. Natuurlijk gemaakt, geen sulfiet.
Dit moet je gewoon eens proberen. Het is zo’n andere rosé dan we gewoon zijn te drinken. Dit is voller, ronder maar daarom ook meteen wat serieuzere wijn. Dat komt ongetwijfeld door de samenstelling van de druiven. Dat is namelijk 100% Grenache. Best gedurfd van het domaine. Hoewel je het ook als naïef kunt bestempelen, want het Domaine is er nog niet zo lang en bovendien in handen van Engelsen. Maar wat we zeiden, probeer maar eens.
Wat kan een mens soms zin hebben in een licht gekoeld glas Syrah. En wat kan een mens dan blij zijn dat die gewoon in de kelder ligt. In het hoekje ‘wijnen voor alledag’. Want dat is toch een van de grote pluspunten van de wijnen van Jerome Jouret: de betaalbaarheid. Deze kwaliteit natuurwijn vind je heus elders ook, alleen dan voor het dubbele. Lang leve Jerome Jouret.
Tot en met het 2018 was deze cuvée gemaakt van viognier. Eind 2018 verkocht Jerome die wijngaard en vanaf 2019 deed hij in deze cuvée de druiven van het 4 jaar eerder aangekochte plot met roussane, mondeuse blanche, viognier, altesse en vermentino. De smaak veranderde daar natuurlijk ook door, maar lijkt toch wonderlijk veel op de eerdere Viognier. Het blijft een kleine Condrieu voor een fractie van de prijs daarvan.
We hadden een bevriend importeur op bezoek. Ze vertelden dat ze na jaren weer met D’Aupilhac gingen werken. D’Aupilhac, Sylvian Fadat, we werden terug in de tijd gekatapulteerd naar de winkel van Helmer Otterman. Willen wij ook, zeiden we in een vlaag van nostalgie. Er bleek nog een beetje plaats op de pallet en nu hebben we dus een klein voorraadje van deze oer-Languedoc die in al die jaren niks aan kwaliteit heeft ingeboet. Er is Lou Maset 2023, een blend van grenache, cinsault, syrah, carignan en mourvèdre. Natuurlijk biologisch, ongefilterd, handgeplukt en al die andere randvoorwaarden voor het betere spul. We vinden het niet erg als u het niet bestelt, drinken we het lekker zelf op.
De vijfde oogst van Romain Le Bars. Na 7 jaar training bij Eric Pfifferling van l’Anglore. Een beter parcours bestaat niet. En dat proef je natuurlijk meteen in deze wijn: fruit, bloemen, zon, energie, gewichtloos, speels, zuiver. Van 100% carignan in macération carbonique.
De man van steen, zegt de naam. Een associatie van Romain, omdat carignan vaak nogal rustieke wijnen geeft. Zeker bij vergisting met de hele tros, dus met de steeltjes, en daarna rijping van een klein jaar in gebruikte barriques. Door de beschrijving zou je zeggen: een volle, tanninerijke wijn. Maar, kijk dat is nou zo wonderlijk met deze wijnen, hij is heel licht van kleur en ruikt heerlijk fruitig en, tja, koel. In de smaak is hij helder, fris, gebalanceerd en zeer gefocust, geen smaken die alle kanten uit zwabberen, maar recht op zijn doel af.
Puur natuur, vin naturel. Uiteraard.
Beoordeel een wijnmaker altijd op z’n ‘goedkoopste’ wijn. Als die deugt, is alles goed. Dus begin uw kennismaking met de Poignée de Raisins, een klassieker in het Gramenon gamma. De Poignée de Raisins (een handvol druiven), doet precies wat-ie belooft. Heerlijk fruit geven. En dat is meteen het unieke kenmerk van Gramenon: dat ze in staat zijn om fruitige wijnen te maken in plaats van de doffe mokerslagen waar de zuidelijke Rhône bekend om staat. Druiven: grenache en een beetje cinsault.
Zeg Tavel en men antwoord: rosé. Zeker de wat oudere wijndrinkers doen dat. Dat is wel én niet juist. De Tavel van l’Anglore kun je toch maar moeilijk rosé noemen. Terwijl je dat van l’Anglore Prima wel kunt zeggen. De Tavel van Hote kun je ook maar moeilijk rosé noemen, maar zijn Finalité, is dat wel degelijk. De wijnmakers ter plekke leren ons: je hebt rood, je hebt rosé en je hebt Tavel. Daar wordt een mens natuurlijk niks wijzer van. In ieder geval is deze gruwelijk lekkere wijn van Alexandre Hote echt wel bedoeld als rosé. Gemaakt van cinsualt, grenache en clairette en bedoeld om u rondom gelukkig te maken.
Assemblage 50%van Nicolas Renaud van Clos de Grillons en 50% van Romain le Bars. Goede vrienden. Nog betere wijn. Jeemig wat vliegt dat spul snel de kelder uit. Is er eigenlijk nog wel wat?
Eigenwijze mensen. Het zijn vaak de moeilijkste, maar ook de leukste. Het kan niet anders dan dat Nicolas Renaud er zo ééntje is. Hij maakt elk jaar een Esprit Libre. En elk jaar is dat dan net weer anders dan daarvoor. De naam zegt het al. Hij maakt keuzes uit 3 kleuren grenache (ja heus), syrah, mourvèdre, carignan bourboulenc, clairette rosé en wit, picpoul, picardan en viognier. En er dan jaar-in-jaar-uit ondanks die mengelmoes, die multiculturele druivensamenleving, zo’n geweldige wijn van maken. Het vraagt om een vrije geest.
Toen we in 2023 op bezoek waren bij Alexandre gaf hij ons bij het afscheid zijn laatste fles Lirac 2019 mee. Met een beetje pijn in het hart, meenden we te bespeuren. Hij had geen beter cadeau kunnen geven. Dit was de aller,-aller,- allerlekkerste Lirac die we ooit gedronken hadden. En we zijn wel wat gewend hier hoor met die Liracs’s van Anglore en Romain Le Bars. De tijd had de wijn enorme diepgang gegeven. Als u deze wijn aanschaft, wel even de tijd geven dus. Gemaakt volgens de klassieke methode. Druiven: Grenache, Cinsault, Syrah.