Côtes du Rhône. Er waren tijden dat het de meest gedronken wijn in Nederland was. Tegenwoordig vind je het spul lang niet meer in elke supermarkt. En dat is misschien maar goed ook, want erg lekker was dat doorzichtige brouwsel niet. Anno nu is Rhône een wijn voor de vrai amateur. Er wordt schitterende wijn gemaakt. Zowel in het noorden als in het zuiden. Om het middengedeelte, wat grotendeels Saint Joseph is, niet te vergeten. De Smaakimporteur heeft uit de noordelijke Rhône grote wijnen (o.a. Condrieu, Cornas en Côte Rôtie) Uit de zuidelijke Rhône voeren we wijn uit St. Peray en van Gramenon en zo nog een en ander. We hebben vrij veel Rhône, voor Bourgognedrinkers.
Resultaat 17–32 van de 44 resultaten wordt getoond
De vierde zelfstandige oogst van Romain Le Bars. Na 7 jaar training bij Eric Pfifferling van l’Anglore. Een beter parcours bestaat niet. En dat proef je natuurlijk meteen in deze wijn: fruit, bloemen, zon, energie, gewichtloos, speels, zuiver. Van 60% grenache en 40% syrah. Lichtrood van kleur, zoals dat hoort met een Tavel. Een fantastisch lekkere, lichtrode wijn die met het jaar aanzienlijk beter en toch nauwelijks duurder wordt.
Ruwweg hebben de wijngoden de Rhône als volgt verdeeld: de noordelijke Rhône is voor syrah. De zuidelijke voor grenache. Een blend van beide komt soms voor. Maar voor 100% syrah uit het zuiden moet je toch echt bij Gramenon zijn. Zij kunnen dat. Zij durven dat. De naam van deze wijn is ook weer zo’n Gramenon geintje. Wij nemen die vreemde namenhobby maar voor lief. De wijn is immers zo bijzonder dat-ie eigenlijk bijna altijd is uitverkocht.
Rode Anjer. De topwijn van Nicolas Renaud, de wijnboer op les Grillons. Van oude stokken (uit 1947) grenache en wat clairette rosé, een lichtrode druif, voor de lichtheid, de frisheid en de energie. Dus: diepgang, breedte, lengte, complexiteit en frisheid. Floraal zoals vriend Eric Pfifferling zijn wijnen ook maakt. Zo lekker dit, en gulzigmakend, je wordt er onvoorzichtig van.
Veel van de wijnen van Nicolas Renaud zijn lichtvoetig en licht verteerbaar. Geheel in de stijl van zijn leermeesters bij Anglore. Deze Les Terres Blanches is een stevigere, vollere wijn. Lang niet zo koppig als aan de overkant van de snelweg, in Châteauneuf, maar in in het hele gamma van Grillons is het wel de stoerste wijn. De kleur is ook donkerder dan wijnen als Calcaires of Oeillet. Juist dat maakt het zo’n mooie toevoeging in zijn en onze portfolio. Je hebt soms gewoon zin in een stoerdere Rhône wijn. En om dan altijd terug te vallen op Gramenon….nou ja dat is een luxe probleem nietwaar. Samenstelling meestal half grenache, half syrah. Maar soms ook clairette en carignan. Dat Terres Blanches verwijst overigens naar de witte ondergrond waarop de druiven groeien en niet naar de kleur van de wijn.
We kopen inmiddels zoveel wijnen uit Tavel dat we er waarschijnlijk voor in therapie moeten. Maar het is allemaal zo onnodig lekker. Of het nu van l’Anglore, Le Bars, Hote of – zoals in dit geval van- Grillons komt. Zuiver, fris, licht verteerbaar, zeer karakteristiek maar vooral uitgesproken. Als u uw smaak wilt ontwikkelen (en niet steeds wilt refereren aan hetgeen u al kent) bestel dan die geweldige Tavelwijnen. Waaronder deze. Het geeft een verdieping aan uw pallet. Oh ja wat zit er in…nou ja al die druiven van daar. Grenache, cinsault, mourvèdre en exoten.
Witte wijn uit de Zuidelijke Rhone, daar moet je voor oppassen. Voor je het weet heb je een doorgestoofde, zuurloze knal-voor- je-kop-wijn in je glas. Domaine Gramenon is ook in dit opzicht een uitzondering. Hun viognier blijft jaar in jaar uit prima verteerbaar. We denken elk jaar: dat is een mooie allocatie die we toegewezen hebben gekregen, tot de wijn na een paar maanden al weer is uitverkocht. Dit is inderdaad een aanmoediging om er redelijk snel bij te zijn.
We kregen een berichtje uit Frankrijk. Dat de Cocalieres blanc ook zo lekker is geworden. En of we die ook al in het assortiment hebben. Toen nog niet, maar nu dus wel. En inderdaad wat een bijzondere wijn is dat. Zeer geconcentreerd. Niet om zomaar een glas van te drinken. Maar met kreeft of vissoep memorabel lekker. Zelfs een foie gras (oei wat zegt u nu voor incorrects Smaakimporteur) kan er aanzienlijk van opknappen. Druiven: rousanne, marsanne, clairette, rolle, grenache blanc. In per jaar wisselende percentages.
Volgens het gezegde kan het niet elke dag kaviaar zijn. Wij hebben daar onze vloeibare variant van: het kan niet elke dag Condrieu zijn. Daarom is het maar goed dat Francois Villard ook een viognier voor de betere door-de-weekse-dagen maakt: Les Contours de Deponcins. Net als Condrieu van de viognier druif, dus ook met de volledige fruitstal er gratis bijgeleverd. Viognier uit de Noordelijke Rhône ruikt niet alleen naar druiven maar ook naar perzik, abrikoos, meloen en andere nostalgie. Zullen we het dan toch maar even zeggen? We doen het: dit is gewoon geile wijn.
Alweer een geslaagd experiment uit Tavel e.o. Gelukkig maar, daar kan nog van alles. De vraag is hoe lang nog. Zo dadelijk komen de SUV’s van grote importeurs met hun dikke beurzen en is ook die regio verkloot. Geniet tot die tijd van de geweldige wijnen die Romain Le Bars maakt. Les Vestides 2022. Waarom dorstten we maar zo weinig te kopen? Omdat we het niet kenden. De mooiste van allemaal. Al zeggen we dat wel vaker, we zijn ons er van bewust. Gemaakt van 100% Carignan. Nooit geloofd dat je van die druif alleen zulke schitterende wijn kunt maken.
De voorzitter van onze wijnclub stuurde ons een keer op missie. ”Als je toch die kant op gaat, ga dan op zoek naar een wél lekkere Saint Peray.’ “Hoezo wél lekker vroeger we onwetend en recalcitrant tegelijkertijd?’ ‘Omdat de meeste Saint Peray blindmakende troep is, zei de president van Wirekuf. We namen de opdracht erg serieus en kwamen terug met de Saint Peray van Villard. ‘Kijk’ zeiden we trots, ‘gevonden’ ”Maar dat is Villard, dat is mondiaal de beste Saint Peray van heel Saint Peray.’ Wisten wij veel. Marsanne/ Rousanne voor het geval het u interesseert.
Als we in het Gramenon gamma een zogenaamde signature wijn moeten aanwijzen, dan zou het La Sagesse worden. Waarom? Omdat deze een brug slaat tussen ‘de goedkopere’ en de topcuvées. Omdat het niet de oudste en niet de jongste stokken zijn (50-70). Maar vooral misschien omdat de wijn in smaakbeleving ook middenin het Gramenon gamma zit. Uiteraard- dat hadden we nog niet verteld- zijn alle Gramenon wijnen biologisch, biodynamisch en wordt er alleen zwavel gebruikt als het jaar erom vraagt. Wijn kan prima ouderen, maar redt dat meestal niet.
Sommige dingen kun je niet beschrijven….
… die moet je ervaren.
Net als de l’Emouvante was dit er opeens: Contre Couleur. Wat moesten we daar nu weer van verwachten? Letterlijk betekent het Tegenkleur, maar zo’n uitbundig, gekleurd cirque du soleil-achtig etiket had zelfs Gramenon nooit gemaakt. Hup, de kurkentrekker erin. We gingen spontaan weer in gods goede gaven geloven. Zou dit dan misschien de lekkerste grenache zijn die we ooit geproefd hebben? Nou, op z’n minst één van de drie.. Maar daar moeten we weer een jaartje op wachten. Dit hoort in elke zichzelf respecterende kelder.
Nieuwe cuvée van Gramenon. Van puur syrah van stokken van 80 jaar oud, wat langer gegist dan de Sierra du Sud en toen op barriques waarvan een klein deel nieuw. Wat de La Mémé en de Contre-Couleur zijn voor de grenache, is de Emouvante voor de syrah. Heeft wat meer van een noordelijke Rhône, een Côte Rôtie of Hermitage. Krachtig, vol, maar toch met de Gramenon elegantie en subtiliteit. Laag na laag andere smaken, een belevenis!
La Papesse. Ook weer zo’n typisch Gramenon grapje. De naam hint natuurlijk naar Chateauneuf du Pape. Maar het is ook de hogepriestereskaart bij Tarot. Hoewel de term, aldus wikipedia, ook zou kunnen verwijzen naar iets anders. Wat het ook is, we hebben hier te maken met zowat het beste dat Gramenon te bieden heeft. De wijn is gemaakt van meer dan 100 jaar oude grenache stokken, die groeien op een prachtige zuid-oost helling bij Montbrison. Als je dat perceel alleen al ziet, omringd door olijven en cipressen, ruik je al, zie je al, weet je al wat voor prachtigs hier vandaan komt. Gelukkig degenen die dit kunnen proeven.
Syrah verbouwen ze overal. Onder verschillende namen. Maar werkelijk nergens geeft de druif zoveel expressie als in de Noordelijke Rhône. En dan met name in Côte Rôtie en Cornas. Althans, dat vinden wij dan hè, dat moet u wel altijd onthouden dat bijna alles wat u hier leest subjectief is. Vaak is syrah een mengdruif die je samen met mourvèdre en grenache aantreft. Je komt hem zelden in z’n eentje tegen. Maar in Cornas wel. En als je dan de goede boer aan het werk zet, krijg je Cornas als die van Jacques Leménicier. Prachtige, op ‘z’n fruit gemaakte’ Cornas. Dus niks hinderlijke tannines, niks irritante houtsmaken, maar soepele godendrank. Onverdraaglijk, zo goed.