lees intro

Wij hebben vooral Franse wijn. Omdat we daar het meest van weten. En van houden, dat is ook zo. Maar langzaam maar zeker druppelen er andere wijnen ons assortiment binnen. Inmiddels twee Italiaanse en één Duitse wijn. En binnenkort zelfs een Spanjool. Want het is natuurlijk onzin om te zeggen dat er buiten Frankrijk geen lekkere wijn wordt gemaakt.

Alle 4 resultaten

Santa Barbara, Stefano Antonucci, Verdicchio dei Castelli di Jesi, Le Vaglie 2016

Onze eerste Italiaanse wijn. Maar wel meteen in 6 uitvoeringen. Althans, qua buitenkant. La Vaglie is er in 6 verschillende etiketten en dat leverde ter plekke hilarische taferelen op. Wij moesten en zouden het paarse etiket, omdat dat de beste was. Onzin natuurlijk, maar daar kwamen we pas achter toen we bij Antonucci op het domein waren. Wij hadden het niet zo op Italiaanse wijn, maar dit vonden we dan wel lekker. Omdat het frisse wijn is die tegelijkertijd heel vol is. Maar eigenlijk, zo vertelde een bevriend importeur van Italiaanse wijn ons, omdat deze wijn verdraaid veel op Zuid-Franse (lees Provençe en Bandol) lijkt. En toen viel bij ons ook het kwartje. La Vaglie is dus wel Italiaans, maar smaakt Frans. Nu wil het geval dat die wijnmaker, die Antonucci ook dol is op Franse wijn. En zo is het cirkeltje weer rond.

Simone Capecci, Ciprea pecorino 2016

We zouden ons beperken tot Franse wijn. Maar de wijn kruipt waar het niet gaan kan. Toen we op vakantie waren in de Italiaanse Marken, stuitten we op deze gruwelijk lekkere wijn. En hoewel we al een wijn uit de Marken hadden, besloten we het toch te doen. Het is immers een heel andere druif met een heel andere smaaksensatie. De Ciprea van Simone Capecci is gemaakt van de pecorino druif. Ja, dat is behalve een kaas ook een druivensoort. Maar er is wel verband: schapen zijn dol op deze druif en daarom hebben ze de druivensoort maar pecorino genoemd. Rare jongens die Romeinen. Toen we ons wat gingen verdiepen in deze schone, zuivere en zwoele wijn, ontdekten we dat de hoogst denkbare onderscheiding de wijn ten deel was gevallen: tre bicchieri uit de Gambero rosso. Nou toen was de wijn snel in Nederland natuurlijk.

Toni Sánchez-Ortiz, Montsant, Sauri 2016

Een gevalletje serendipiteit deze wijn. De kunst van de ongezochte vondst. We waren helemaal niet op zoek naar een Spaanse wijn. Dat hadden we wel afgeleerd toen we in Barcelona woonden. Maar deze wijn kwam op ons pad door bemiddeling van Marieke haar zus, woonachtig in Altafulla, nabij Tarragona en het Priorat wijngebied. We waren direct verkocht. Zo zuiver en vol fruit kenden we de Spaanse wijn nog niet. En ook nog eens 100% VinNatoir. Druiven: grenache, carignan en tempranillo. Onze vriend Nils proefde deze wijn blind en zei plagend ‘ik wist niet dat jullie ook lekkere Franse wijn hadden’. Doe er uw voordeel mee. Licht koelen.

Weingut Paulinshof, Weissburgunder 2014

Als wij in een restaurant zijn, kijken we altijd eerst naar de wijnkaart. En dan op de wijnkaart het eerst naar de huiswijnen. Daaraan kun je zien hoe het eten zal zijn. Klopt in 98,3% van de gevallen. Zo doen we het eigenlijk ook bij wijnboeren. Als de meest simpele wijn goed is, dan klopt de rest in 98,3% van de gevallen ook. Zo moet u het eigenlijk ook bij ons doen. Test onze eenvoudige wijnen eerst (en die zijn, eerlijk is eerlijk, niet echt goedkoop te noemen) en baseer daar uw oordeel op. Deze pinot blanc=weissburgunder=is één van de huiswijnen van Brasserie van Baerle, het restaurant dat al jaren wordt geroemd vanwege haar wijnkaart en onlangs ook een Bib gourmand van Michelin kreeg toebedeeld.